Naar inhoud
Winkelwagen 0

Je winkelwagen is leeg

Doorgaan met winkelen
Gezondheid12 min lezen

Wat is de maximale dosis vitamine D3 per dag?

Maximale dosis vitamine D3 per dag: de essentiële zaken voor suppletie zonder risico op een overdosis.
Quelle est la dose maximale de vitamine D3 par jour ?

Sommaire

25, 50 of zelfs 100 microgram per dagdosering? Volgens de geraadpleegde officiële tekst kan de maximale dosis vitamine D3 per dag variëren van eenvoudig tot viervoudig. Deze cijfers spreken elkaar echter niet tegen. Ze beantwoorden eigenlijk verschillende vragen: wat kan een supplement bevatten, wat het lichaam op de lange termijn verdraagt ​​en wat een arts kan voorschrijven. Zoals alle in vet oplosbare vitamines wordt vitamine D door het lichaam opgeslagen. Het is daarom gemakkelijk om uw status op peil te houden, maar in zeldzame gevallen kunt u ook te veel opnemen.

Volg de gids.

Wat is de maximale dosis vitamine D3 per dag?

Bij volwassenen is de door de EFSA vastgestelde veiligheidslimiet 100 µg, oftewel 4.000 IE per dag, uit alle bronnen (dieet, voedsel, verrijkte producten en supplementen) [1].

Wat is de maximale dosis voor kinderen en volwassenen?

De door de EFSA vastgestelde veiligheidslimieten veranderen afhankelijk van de leeftijd:

  • 25 µg (1.000 IE) per dag tot 6 maanden,
  • 35 µg (1.400 IE) van 7 naar 11 maanden,
  • 50 µg (2.000 IE) van 1 tot 10 jaar,
  • daarna 100 µg (4.000 IE) vanaf 11 jaar, evenals tijdens zwangerschap en borstvoeding [2].

Let op: deze waarden zijn geen doelstellingen, maar plafonds niet overschrijden op de lange termijn, alle bronnen van inname samen. 

In voedingssupplementenadviseert de DGCCRF om 50 µg (2.000 IE) per dag niet te overschrijden bij volwassenen en adolescenten, en 25 mcg (1.000 IE) bij kinderen tot 10 jaar oud, d.w.z. de helft van de door de EFSA vastgestelde limieten. Bij kinderen jonger dan 3 jaar is suppletie onderworpen aan medisch toezicht [3]. ANSES bevestigde deze waarden in 2024 [4].

Wat zijn de symptomen van een vitamine D-tekort of overdosis?

Het tekort ontstaat meestal zonder waarschuwingssignalen. Het is diep en langdurig en verhindert dat het bot goed mineraliseert [5].

Overdosering is zeldzamer en is meestal het gevolg van herhaaldelijk ingenomen zeer hoge doses, of van een doseringsfout [6]. Een teveel aan vitamine D verhoogt de calciumspiegels in het bloed en de urine, met aanvankelijk niet-specifieke symptomen zoals misselijkheid, braken, verlies van eetlust, spierzwakte, intense dorst en overvloedig urineren. De ernstigste vormen van overdosering kunnen leiden tot de vorming van nierstenen of nierfalen [5]. Deze verschijnselen treden eerder op boven 375 nmol/L (150 ng/ml) 25-hydroxyvitamine D (25-OH-D) in het bloed [5, 6].

Welke specifieke doseringsvorm biedt de meest nauwkeurige doseringen in voedingssupplementen?

Eenheidsvormen zoals capsules en tabletten garanderen de meest nauwkeurige dosering en zijn reproduceerbaar. Elke eenheid (capsule of tablet) bevat precies de hoeveelheid die op het etiket staat aangegeven.

De druppels zijn het meest geschikt voor mensen die moeite hebben met het doorslikken van capsules of die gevoelig zijn voor aspiratie. Hun precisie met betrekking tot de dosering is echter onzekerder, vooral bij zeer geconcentreerde formuleringen die soms tot 5.000% van de voedingsreferentiewaarden (NRV) per dagelijkse dosis leveren, en vooral wanneer de fles vlak boven de mond wordt geplaatst. Je absorbeert gemakkelijk een tiental druppels en voelt er maar drie. Gebruik altijd een lepel waarmee u de gegoten druppels visueel kunt tellen. 

Hoe neemt u vitamine D in?

Capsules, tabletten of druppelaars?

De druppels zijn geschikt voor kinderen en voor mensen die geen capsules kunnen doorslikken. Capsules en tabletten zijn echter geschikt voor de meeste volwassenen en zijn zowel eenvoudiger te hanteren als preciezer wat betreft de dosering.

Moet u uw vitamine D elke dag innemen?

Ja, dagelijkse doses in gematigde doses hebben over het algemeen de voorkeur boven grote doses met tussenpozen, vooral na de leeftijd van 50 jaar, omdat de toedieningsfrequentie zowel de evolutie van de vitaminestatus als de de waargenomen klinische effecten [7].

Een gerandomiseerde studie uitgevoerd bij 2.256 vrouwen van 70 jaar of ouder illustreert de grenzen van zeer hoge doses die één keer worden toegediend (bolus). Deelnemers die 500.000 IE vitamine D in een enkele jaarlijkse dosis kregen, hadden een toename van 15% in het aantal valpartijen en een toename van 26% in het aantal fracturen vergeleken met placebo. De prevalentie van vallen was bijzonder opvallend gedurende de drie maanden na de toediening. Deze resultaten suggereren dat een zeer hoge en eenmalige dosis geen onschadelijke strategie vormt, zelfs niet als deze tot doel heeft de vitamine D-status te verbeteren [8].

Omgekeerd heeft een meta-analyse van 25 gerandomiseerde onderzoeken, waarbij meer dan 10.900 deelnemers betrokken waren, een vermindering van het risico op acute luchtweginfecties aangetoond bij dagelijkse of wekelijkse doses, maar niet bij protocollen met grote en gespreide doses [9]. Het voordeel was vooral duidelijk bij mensen met een significant vitamine D-tekort [9].

De verklaring kan met name te wijten zijn aan de manier waarop het lichaam vitamine D metaboliseert. Een bolus leidt tot een aanzienlijke toename van de beschikbaarheid ervan, waardoor de transformatie- en inactivatieroutes van de metabolieten ervan waarschijnlijk verder worden gestimuleerd. Een regelmatigere inname maakt het mogelijk een stabielere vitaminestatus te behouden een stabielere vitaminestatus, zonder dezelfde blootstellingspieken te veroorzaken. Deze farmacokinetische hypothese zou kunnen verklaren waarom een ​​equivalente totale dosis geen identieke effecten garandeert wanneer deze in één keer wordt toegediend of over de tijd wordt verdeeld [7].

Dit is ook het standpunt van de Endocrine Society. Bij volwassenen van 50 jaar en ouder voor wie suppletie geïndiceerd is, geeft het de voorkeur aan lage dagelijkse doses boven hogere doses die met tussenpozen worden toegediend [7].

Hoeveel druppels of capsules moeten we per dag innemen?

Alles hangt af van de concentratie van het product. Daarom moeten we denken in microgrammen of IE, en nooit in het aantal druppels. Voor 1.000 IE (25 µg) per dag heeft u bijvoorbeeld vijf druppels van een oplossing van 200 IE per druppel nodig, maar slechts één bij een product met een dosering van 1.000 IE per druppel.

De gebruikelijke dosering in voedingssupplementen is één capsule of 3 druppels per dag, voor een totale hoeveelheid van 50 µg vitamine D3. 

Wanneer moet u uw vitamine innemen D?

Tijdens een maaltijd die vet bevat, omdat vitamine D beter wordt opgenomen in de aanwezigheid van lipiden in de darm [5]. Bij 50 oudere volwassenen was de concentratie vitamine D3 gemeten twaalf uur na een enkelvoudige dosis 32% hoger wanneer het supplement werd ingenomen bij een maaltijd waarbij 30% van de energie uit vet kwam dan wanneer het werd ingenomen bij een vetvrije maaltijd [10].

Waarom vitamine D3 nemen?

Vitamine D vervult vele functies in het lichaam. Het bevordert de opname van calcium en fosfor in de darmen, essentieel voor de sterkte van botten en tanden, en helpt bij het handhaven van een stabiel calciumgehalte in het bloed. Bij kinderen draagt ​​het bij tot een normale botgroei. Na de menopauze helpt de combinatie met calcium het botverlies te beperken. Het is ook betrokken bij de spierfunctie, ondersteunt de werking van het immuunsysteem en speelt een rol bij de celdeling [11, 12, 13, 14].

Rol van vitamine D Wat uit de gegevens blijkt Geautoriseerde gezondheidsclaim (EU)
Absorptie van calcium en fosfor It bevordert de opname in de darmen van calcium en fosfor, twee botmineralen [5] “Draagt bij aan de normale opname en gebruik van calcium en fosfor” [11]
Calcium in het bloed Het draagt bij aan het behoud van stabiel serumcalcium [5] “Draagt bij aan normale calciumwaarden in het bloed” [11]
Skeletstructuur Een ernstig tekort leidt tot osteomalacie bij volwassenen [5] “Draagt bij tot het behoud van normale botten” [11]
Botgroei bij kinderen Het voorkomt voedingsrachitis, vandaar de suppletie aanbevolen door de Endocrine Society van 1 tot 18 jaar [7] “Noodzakelijk voor normale groei en botontwikkeling bij kinderen”, alleen of met calcium [12]

Botten na de menopauze Vermindert samen met calcium botschade als gevolg van verlies van dichtheid [15] “Calcium en vitamine D helpen het verlies van botmineraaldichtheid te verminderen bij postmenopauzale vrouwen. Een lage botmineraaldichtheid is een risicofactor voor osteoporotische fracturen” (vrouwen van 50 jaar en ouder) [13]
Tanden Een ernstig tekort gaat gepaard met tandheelkundige afwijkingen [5] “Draagt bij tot het behoud van normale tanden” [11]
Spieren Tekort veroorzaakt spierzwakte [5]. Bij ouderen verbetert suppletie de evenwichtstests en de sterkte van de benen [15] “Draagt bij aan het behoud van de normale spierfunctie” [11]
Vallen Van 700 tot 800 IE per dag, ongeveer 20% minder valpartijen bij ouderen [15] “Helpt het risico op vallen als gevolg van houdingsinstabiliteit en spierzwakte. Vallen vormt een risicofactor voor botfracturen bij mannen en vrouwen van 60 jaar en ouder” (20 µg per dag, alle bronnen) [13]
Immuniteit Minder acute ademhalingsgebeurtenissen bij dagelijkse of wekelijkse doses, vooral in gevallen van ernstige tekortkomingen [9] “Draagt bij tot de normale werking van het immuunsysteem” [11], inclusief “kinderen” [14]
Celdeling De vitamine D-receptor is aanwezig in veel cellen in het lichaam [15] “Speelt een rol in het proces van celdeling” [11]

Waarom hebben zoveel volwassenen een tekort aan vitamine D?

Vitamine D3 wordt voornamelijk in de huid geproduceerd door ultraviolette straling [15]. Gebrek aan blootstelling aan de zon, een donkere huid waarbij de synthese van melanine vertraagt, het ouder worden of overgewicht zijn allemaal factoren die wegen op de vitamine D-status [5].

In Frankrijk zijn de meest recente nationale gegevens over de vitamine D-status in het bloed afkomstig uit het Esteban-onderzoek, uitgevoerd tussen 2014 en 2016 door Public Health France. Volgens monsters uit 2015 bereikte slechts één op de vier volwassenen de vitamine D-drempel die door de auteurs van het onderzoek als voldoende werd beschouwd. Het bewezen tekort betrof echter een veel kleiner deel, bijna 7% van de volwassenen. De resultaten brachten ook verschillen naar leeftijd en geslacht aan het licht: als de vitaminestatus bij vrouwen sinds 2006 was verbeterd, waren de tekorten toegenomen bij mannen van 55 tot 74 jaar [16].

Wat is het normale niveau van vitamine D in het bloed?

Er bestaat geen consensus over de normale waarde. De concentratie van 50 nmol/L (20 ng/ml) dient als toereikendheidsbenchmark voor de EFSA [17] en voor het American Institute of Medicine [15]. De Endocrine Society streefde naar 75 nmol/L (30 ng/ml), alvorens deze doelstelling in 2024 te laten varen, vanwege gebrek aan bewijs dat een specifiek niveau klinisch voordeel oplevert [7].

Op welk niveau spreken we van een gebrek of tekort aan vitamine D?

De Europese analyse van Cashman et al. (2016) definieert een tekort beneden 30 nmol/l (12 ng/ml) en hanteert een tweede drempelwaarde van 50 nmol/l [18]. In het vorige nationale onderzoek (ENNS, 2006-2007) werden drie niveaus onderscheiden:

  • deficiëntie lager dan 75 nmol/L (30 ng/ml),
  • matige tot ernstige tekortkoming lager dan 50 nmol/L (20 ng/ml),
  • ernstig tekort lager dan 25 nmol/L (10 ng/ml) [19].

Rrickets en osteomalacie verschijnen bij veel lagere waarden, onder 12,5 nmol/L (5 ng/ml) [15]. Tussen deze benchmarks wordt een resultaat geïnterpreteerd op basis van de leeftijd, het seizoen van de monsterneming en de gezondheidstoestand van de persoon.

Hoeveel vitamine D moeten we ons lichaam per dag geven?

De EFSA stelt de adequate inname vast op 15 µg (600 IE) per dag vanaf de leeftijd van 1 jaar, inclusief zwangerschap en borstvoeding, en op 10 µg (400 IE) van 7 tot 11 jaar. maanden. Deze waarden gaan uit van een minimale huidsynthese [17].

Dieet alleen heeft moeite om dit te bereiken, omdat de rijkste voedingsmiddelen (levertraan, vette vis) zelden worden geconsumeerd en de andere te weinig bevatten om in de behoeften te voorzien [20].

Veelgestelde vragen

Is de dosering van vitamine D-ampullen geschikt voor volwassenen?

Ja, maar op voorwaarde dat ze dat wel zijn voorgeschreven. De ampullen van 100.000 IE zijn geneesmiddelen die op Lijst II staan ​​en uitsluitend op recept verkrijgbaar zijn. Ter preventie is de gebruikelijke dosering één ampul elke drie maanden, of het equivalent van ongeveer 1.100 IE per dag. Om een ​​tekort te corrigeren kan de arts maximaal twee ampullen per maand aanbevelen, zonder de 600.000 IE per jaar te overschrijden. Deze hooggedoseerde ampullen zijn gecontra-indiceerd bij gevallen van hypercalciëmie of calciumnierstenen [21].

Waarmee komt de dosering 25-OH-D overeen in een bloedtest?

Het is de referentiemarker voor de vitamine D-status. De lever zet vitamine D eerst om in 25-hydroxyvitamine D (calcidiol), daarna zet de nier het om in calcitriol, de actieve vorm. Omdat calcitriol strak gereguleerd is, weerspiegelt de dosering ervan de reserves niet: daarom meten we 25-OH-D door de vormen D2 en D3 toe te voegen [15].

Moeten we deze dosering via een bloedtest nemen voordat we een vitamine D-supplement nemen?

Nee, niet in de overgrote meerderheid van de gevallen. De HAS heeft geen gegevens gevonden waaruit de noodzaak blijkt om de vitamine D-spiegels te monitoren en beveelt alleen bloedonderzoek aan in specifieke situaties [22]. Niettemin blijft een bloedonderzoek op medisch advies gerechtvaardigd bij nierfalen of een chronische aandoening die een te lage vitamine D-status bevordert [15].

Waarmee corresponderen 2.000 of 5.000 IE in microgrammen en hoe moet de omrekening plaatsvinden?

Deel eenvoudigweg het aantal IE door 40, aangezien 1 µg vitamine D overeenkomt met 40 IE [5]. 2.000 IE komt dus overeen met 50 µg, de maximale dosis die door de DGCCRF wordt aanbevolen in voedingssupplementen voor volwassenen. 5.000 IE is 125 µg, meer dan de veiligheidslimiet van de EFSA (100 µg per dag) [1]. Dergelijke doseringen vereisen voorafgaand advies van een arts.

Bronnen 

1. EFSA-panel voor voeding, nieuwe voedingsmiddelen en voedselallergenen (NDA), Turck D, Bohn T, Castenmiller J, et al. Wetenschappelijk advies over de toelaatbare bovengrens van de inname van vitamine D, inclusief de afleiding van een conversiefactor voor calcidiolmonohydraat. EFSA-tijdschrift. 2023;21(8):8145. https://doi.org/10.2903/j.efsa.2023.8145

2. EFSA. Overzicht van aanvaardbare bovengrenswaarden zoals afgeleid door het Wetenschappelijk Comité voor de Voeding (SCF) en het EFSA-panel voor dieetproducten, voeding en allergieën (NDA). Versie 11. Parma: EFSA; Augustus 2025. https://www.efsa.europa.eu/sites/default/files/2024-05/ul-summary-report.pdf

3. DGCCRF. Gezondheidsaanbevelingen met betrekking tot voedingsstoffen, voedingssupplementensector. Versie 2. Parijs: DGCCRF; Januari 2019. https://www.economie.gouv.fr/files/files/directions_services/dgccrf/securite/produits_alimentaires/Complement_alimentaire/CA_Internet_RS_Nutriments.pdf

4. ANSEN. Mededeling betreffende de actualisering van het decreet van 9 mei 2006 betreffende voedingsstoffen die gebruikt mogen worden bij de vervaardiging van voedingssupplementen. Verwijzingsnummer 2023-SA-0165. Maisons-Alfort: ANSES; 31 juli 2024. https://www.anses.fr/fr/system/files/NUT2023SA0165.pdf

5. National Institutes of Health, Bureau voor voedingssupplementen. Vitamine D: informatieblad voor gezondheidswerkers. Bethesda: NIH ODS. Geraadpleegd op 20 oktober 2026. https://ods.od.nih.gov/factsheet/VitaminD-HealthProfessional

6. Marcinowska-Suchowierska E, Kupisz-Urbańska M, Łukaszkiewicz J, et al. Vitamine D-toxiciteit: een klinisch perspectief. Grenzen in de endocrinologie. 2018;9:550. https://doi.org/10.3389/fendo.2018.00550

7. Demay MB, Pittas AG, Bikle DD, et al. Vitamine D voor de preventie van ziekten: een klinische praktijkrichtlijn voor de endocriene samenleving. Journal of Clinical Endocrinologie & Metabolisme. 2024;109(8):1907-1947. https://doi.org/10.1210/clinem/dgae290

8. Sanders KM, Stuart AL, Williamson EJ, et al. Jaarlijkse hoge dosis orale vitamine D en vallen en fracturen bij oudere vrouwen: een gerandomiseerde gecontroleerde studie. JAMA. 2010;303(18):1815-1822. https://doi.org/10.1001/jama.2010.594

9. Martineau AR, Jolliffe DA, Hooper RL, et al. Vitamine D-suppletie om acute luchtweginfecties te voorkomen: systematische review en meta-analyse van individuele deelnemersgegevens. BMJ. 2017;356:i6583. https://doi.org/10.1136/bmj.i6583

10. Dawson-Hughes B, Harris SS, Lichtenstein AH, et al. Dieetvet verhoogt de opname van vitamine D-3. Tijdschrift van de Academie voor Voeding en Diëtetiek. 2015;115(2):225-230. https://doi.org/10.1016/j.jand.2014.09.014

11. Verordening (EU) nr. 432/2012 van de Commissie van 16 mei 2012 tot vaststelling van een lijst van toegestane gezondheidsclaims voor voedingsmiddelen, met uitzondering van claims die betrekking hebben op de vermindering van het risico op ziekten en op de ontwikkeling en de gezondheid van kinderen. Publicatieblad van de Europese Unie, L 136, 25 mei 2012. Geconsolideerde versie van 20 augustus 2025: https://eur-lex.europa.eu/eli/reg/2012/432/oj/fra

12. Verordening (EG) nr. 983/2009 van de Commissie van 21 oktober 2009 betreffende de autorisatie en weigering van autorisatie van bepaalde gezondheidsclaims voor voedingsmiddelen die betrekking hebben op de vermindering van het ziekterisico en op de ontwikkeling en de gezondheid van kinderen. Publicatieblad van de Europese Unie, 2009. https://eur-lex.europa.eu/eli/reg/2009/983/oj/fra

13. Verordening (EU) nr. 1228/2014 van de Commissie van 17 november 2014 tot goedkeuring en weigering van de goedkeuring van bepaalde gezondheidsclaims voor voedingsmiddelen en die verwijzen naar de vermindering van het risico op ziekten. Publicatieblad van de Europese Unie, 2014. https://eur-lex.europa.eu/eli/reg/2014/1228/oj/fra

14. Verordening (EU) 2016/1389 van de Commissie van 17 augustus 2016 tot goedkeuring van een gezondheidsclaim voor voedingsmiddelen die betrekking heeft op de ontwikkeling en de gezondheid van kinderen. Publicatieblad van de Europese Unie, 2016. https://eur-lex.europa.eu/eli/reg/2016/1389/oj/fra

15. Hoge Gezondheidsautoriteit. Klinisch nut van vitamine D-dosering. Technologiebeoordelingsrapport. Saint-Denis La Plaine: HEEFT; Oktober 2013. https://has-sante.fr/upload/docs/application/pdf/2013-10/utilite_clinique_du_dosage_de_la_vitamine_d_-_rapport_devaluation.pdf

16. Volksgezondheid Frankrijk. Gezondheidsstudie over het milieu, biomonitoring, fysieke activiteit en voeding (Esteban 2014-2016). Voeding sectie. Hoofdstuk Biologische testen: Vitaminen en mineralen. Saint-Maurice: Volksgezondheid Frankrijk; 2019. https://www.santepubliquefrance.fr/nutrition-et-activite-physique/rapportsynthese/etude-de-sante-sur-lenvironnement-la-1

17. EFSA-panel voor dieetproducten, voeding en allergieën (NDA). Voedingsnormen voor vitamine D. EFSA Journal. 2016;14(10):4547. https://doi.org/10.2903/j.efsa.2016.4547

18. Cashman KD, Dowling KG, Škrabáková Z, et al. Vitamine D-tekort in Europa: pandemie? Amerikaans tijdschrift voor klinische voeding. 2016;103(4):1033-1044. https://doi.org/10.3945/ajcn.115.120873

19. Vernay M, Sponga M, Salanave B, et al. Vitamine D-status van de volwassen bevolking in Frankrijk: de Nationale Voedings- en Gezondheidsstudie (ENNS, 2006-2007). Wekelijks epidemiologisch bulletin. 2012;(16-17):189-194. https://www.santepubliquefrance.fr/determinants-de-sante/nutrition-et-activite-physique/documents/article/statut-en-vitamine-d-de-la-population-adulte-en-france-l-etude-nationale-nutrition-sante-enns-2006-20073

20. ANSEN. Tabel met voedingssamenstelling van voedingsmiddelen Ciqual 2025. Maisons-Alfort: ANSES; 2025. https://doi.org/10.57745/RDMHWY

21. ANSM. Samenvatting van de productkenmerken: UVEDOSE 100.000 IE, orale oplossing in ampul. Openbare drugsdatabase. Geraadpleegd op 20 oktober 2026. https://base-donnees-publique.medicaments.gouv.fr/medicament/63489259/extra

22. Hoge Gezondheidsautoriteit. Advies nr. 2014.0056/AC/SEAP van 2 juli 2014 met betrekking tot het ontwerpkader met betrekking tot de voorwaarden voor financiële dekking door de zorgverzekering voor vitamine D-bloedonderzoek. Saint-Denis La Plaine: HEEFT; 2014. https://www.has-sante.fr/upload/docs/application/pdf/2014-07/a2014_0056_refentiel_vitamine_d.pdf

Ontdek ook onze gids over vitamine D3:

Vitamine D3: voordelen, dosering, bronnen en advies
Waarom vitamine D3 kiezen voor de botten gezondheid?
Vitamine D3 en immuunsysteem: moeten we suppleren in de winter?
Vitamine D3 en vermoeidheid: wat zijn de verbanden?
Vitamine D2 of D3: wat zijn de verschillen?
Vitamine D3: bijwerkingen, risico’s en voorzorgsmaatregelen
Vitamine D3: voordelen en effecten op de body
Wat zijn de voedingsmiddelen die het rijkst zijn aan vitamine D3?
Vitamine D3 + K2 MK7: welke voordelen en waarom combineren ze?
Wat zijn de voordelen van vitamine D op de huid?
Vitamine D tijdens de zwangerschap: rollen, bronnen en aanbevolen dosering
Vitamine D: oorsprong, voordelen en deugden