Chroom

Dit sporenelement uit de metaalfamilie speelt een belangrijke fysiologische rol voor het goed functioneren van het lichaam. Laten we de vele functies van dit weinig bekende mineraal ontdekken...

Oorsprong

Gesymboliseerd Cr In het periodiek systeem van voedingsmiddelen is chroom een van de overgangsmetalen. De naam chroom komt uit het Latijn kleur wat ‘kleur’ betekent, omdat chroomverbindingen erg kleurrijk zijn.
Hoewel chroom al duizenden jaren wordt gebruikt, werd het pas in 1790 geïsoleerd en bestudeerd door Nicolas Louis Vauquelin. Het zal dan bijna eeuwen duren voordat wetenschappers geïnteresseerd raken in de effecten van dit sporenelement metaal op het lichaam.
In 1955 ontdekten de artsen Mertz en Schwarz dat chroom deel uitmaakt van de GTF (Glucose Tolerance Factor), namelijk verschillende factoren van insulinepotentiatie. Dit is hoe de rol van chroom bij de regulering van de bloedsuikerspiegel wordt benadrukt.
In het menselijk lichaam worden slechts zeer kleine hoeveelheden chroom opgeslagen. In totaal vinden we amper 6 mg, gelegen in de huid, de nieren en de hersenen.
Er zijn twee soorten chroom, chroom 3 (Cr3+), ook bekend als chroompicolinaat, en chroom 6, die vooral oxiderend en giftig zijn voor de mens.

Voedselbronnen

Chroom is in bijna alle voedingsmiddelen aanwezig, maar in zeer kleine hoeveelheden. Sommige voedingsmiddelen bevatten echter meer.
De voedingsmiddelen die het rijkst zijn aan chroom zijn: biergist (128 µg/100g), zeevruchten en vooral mosselen (128 µg/100g) en oesters (57 µg/100g), oliehoudende zaden zoals paranoten (100 µg/100g), dierlijke levers zoals kalfslever en gevogeltelevers, eigeel, gedroogde knoflook (60 µg/100g), volkorenproducten, aardappelen en bepaalde soorten fruit en groenten zoals broccoli (18,3 µg/100g) of bananen (1 µg/100g).

Voordelen en deugden

De werking van chroom, op het metabolisme van koolhydraten als cofactor van insuline enerzijds, en op het metabolisme van lipiden anderzijds, geeft chroom verschillende therapeutische indicaties.

Bloedsuikerregulator

Chroom heeft het vermogen om zich aan insuline te binden, het transport ervan naar receptoren te vergemakkelijken en de fixatie ervan te bevorderen. Omdat insuline een hypoglykemisch hormoon is, dat wil zeggen een hormoon dat het mogelijk maakt de bloedsuikerspiegel te verlagen na inname van suiker uit de voeding, wordt chroom daarom essentieel voor het normaliseren van de bloedsuikerspiegel en het voorkomen van diabetes type 2.
Een Amerikaans onderzoek uit 2015¹ benadrukt ook dat mensen die chroom kregen, minder risico hadden op diabetes type 2 dan anderen.

Verhoog de stofwisseling

Insulineresistentie accentueert de neiging om vet op te hopen, omdat dit hormoon de lipogenese (aanmaak van vetweefsel) bevordert.
Bovendien heeft chroom de neiging de vetvrije massa te vergroten, namelijk de spieren, die de belangrijkste verbruiker van calorieën zijn. Hoe gespierder we zijn, hoe hoger onze stofwisseling en hoe meer calorieën we verbranden, zelfs in rust.

Verminder het verlangen

Door de binding van insuline aan receptoren te vergemakkelijken en de effectiviteit ervan te vergroten, maakt chroom een beter gebruik van bloedglucose door de lichaamscellen mogelijk. Het heeft dus de neiging om het ongewenste verlangen naar suiker, dat hunkeren naar en gewichtstoename veroorzaakt, te beteugelen.

Voorkom hart- en vaatziekten

Chroom beperkt de lipogenese (productie van vetweefsel), verlaagt het totale cholesterol en verhoogt het ‘goede’ cholesterol (HDL-cholesterol).
Een chroomtekort zou daarom waarschijnlijk het aantal slechte vetten in het bloed verhogen, waardoor de vorming van atherosclerotische plaques op de bloedvaten zou ontstaan. Deze beroemde plaques zijn verantwoordelijk voor het blokkeren van de slagaders, de belangrijkste oorzaak van hart- en vaatziekten en beroertes.

Misschien vind je deze ingrediënten ook leuk voor het koolhydraatmetabolisme en gewichtsbeheersing:

• Kaneel: helpt de bloedsuikerspiegel te reguleren en het verlangen naar suiker te verminderen.
• Konjac: Bron van vezels die het verzadigingsgevoel bevorderen.
• Groene thee (Camellia sinensis): Stimuleert de stofwisseling en helpt vet te verbranden.
• Guarana (Paullinia cupana): Geeft natuurlijke energie en ondersteunt de stofwisseling.

Dosering

Het National Food Safety Agency (ANSES) beveelt een dagelijkse inname van tussen de 25 en 70 µg chroom aan, afhankelijk van de leeftijdsgroep, waarbij de hoogste behoeften voor zwangere vrouwen en vrouwen die borstvoeding geven, en de laagste voor jonge kinderen zijn.
Een tekort aan chroom manifesteert zich in het verlangen naar suiker en soms in tekenen van hypoglykemie. Om deze verschijnselen te voorkomen zou suppletie van ongeveer 25 µg chroom per dag effectief blijken.
Om de bloedsuikerspiegel te reguleren bij vroege diabetes of pre-diabetes kan een hogere dosering (100 tot 200 µg chroom) noodzakelijk zijn.

Bijwerkingen en contra-indicaties

Het gebruik van chroomvoedingssupplementen wordt niet aanbevolen voor mensen met leverproblemen of nierfalen.
Merk ook op dat vitamine C de snelheid van chroomabsorptie verhoogt, terwijl zink deze verlaagt.
Er bestaat geen risico op een overdosis chroom via de voeding en er hoeft dus geen maximale dosis te worden gerespecteerd. Aan de andere kant kunnen bepaalde industriële chroomsoorten kankerverwekkend zijn, dus het verdient de voorkeur de dosis van 120 µg per dag niet te overschrijden.

Referentie

1. McIver DJ, Grizales AM, Brownstein JS, Goldfine AB. Het risico op diabetes type 2 is lager bij Amerikaanse volwassenen die chroomhoudende supplementen gebruiken. J Nutr. 2015 december; 145(12):2675-82.