Moerasspirea

Ook wel genoemd “plantaardige aspirine”Moerasspirea was een paar eeuwen vóór onze jaartelling een heilige plant van de druïden. Sindsdien zijn de vele deugden ervan bevestigd en is deze meerjarige kruidachtige plant geworden essentieel in de kruidengeneeskunde.

Oorsprong

Deze plant dankt zijn naam moerasspirea aan zijn trotse uiterlijk, zijn delicate witte en gele bloemen in trossen gerangschikt en zijn verfijnde geur. Oorspronkelijk afkomstig uit Europa, wordt hij eerst gebruikt als sierplant, maar ook als aromatisch middel om bier, wijn of mede op smaak te brengen. Moerasspirea wordt lang beschouwd als een magische plant waarvan wordt aangenomen dat het liefde en vrede brengt uit de Middeleeuwen voor zijn pijnstillende en antireumatische eigenschappen.
In de 17e eeuw was het de Engelse botanicus en arts Nicolas Culpeper die het officieel gebruikte in een middel tegen spasmen, gebeld “wijnpap” waarin hij gemalen moerasspirea aan wijn toevoegt. Tegelijkertijd wordt het ook gebruikt om grieppatiënten te behandelen of om spier- en gewrichtspijn te verlichten.
Vanaf de 19e eeuw raakte abt Obriat geïnteresseerd in het medische gebruik ervan en onthulde hij de voordelen ervan. Dr. Tessier van Hôtel-Dieu maakte er snel gebruik van gewrichtsproblemen behandelen van zijn patiënten.
Uiteindelijk zijn het twee scheikundigen, Nietzki en Hoffman, die de actieve ingrediënten van moerasspirea zullen belichten, namelijk de gesalicyleerde derivaten, voorlopers van acetylsalicylzuur, het hoofdbestanddeel van aspirine. Dit medicijn, een van de bekendste ter wereld, ontleent zijn naam aan deze plant, voorheen spirea genoemd, vanwege zijn spiraalvormige vruchten.
Het zijn de gedroogde bloeiende toppen van de moerasspirea die in de kruidengeneeskunde worden gebruikt, en zeldzamer de bladeren of de wortels.

Actieve ingrediënten

Het sterbestanddeel van moerasspirea is uiteraard salicylzuur, waaraan het de bijnaam plantaardige aspirine dankt.
Moerasspirea bevat ook antioxiderende flavonoïden, tannines, heliotropine (verantwoordelijk voor de delicate vanillegeur) en glycosiden. De plant bevat ook micronutriënten: vitamine C, zwavel, calcium en ijzer.
Ten slotte is het rijk aan kaliumzouten, bekend om hun drainerende werking.

Voordelen en deugden

Ontstekingsremmend

Het Europees Geneesmiddelenbureau (EMA) heeft na analyse van wetenschappelijke gegevens over de potentiële voordelen van moerasspirea de ontstekingsremmende werking ervan bevestigd. in vitro aangetoond op dieren. De EMA erkent daarom het traditionele gebruik van moerasspirea als ontstekingsremmer.
In 2016 een groot Servisch en Oostenrijks onderzoek¹ uitgevoerd op ratten, bevestigt het traditionele gebruik van deze plant bij de behandeling van verschillende ontstekingsziekten.
Twee jaar later een nieuw onderzoek² bevestigt de ontstekingsremmende, maar ook antioxiderende en maagbeschermende werking van moerasspirea.

Diureticum

Het zijn waarschijnlijk de kaliumzouten in moerasspirea die het zijn diuretische en drainerende eigenschappen geven. ESCOP (European Scientific Cooperative on Phytotherapy) bevestigt dat deze plant “verhoogt de renale eliminatie van water”. Deze functie maakt het daarom nuttig voor strijd tegen het vasthouden van water, om het lichaam te ontgiften maar ook om de zwelling van de gewrichten te verminderen die kunnen optreden bij reumatische aandoeningen.
De plant wordt ook aanbevolen voor jichtaanvallen beperken, door de eliminatie van urinezuur door de nieren te bevorderen.

Verlicht gewrichtspijn en reuma

Natuurlijke ontstekingsremmende en pijnstillende moerasspirea helpt bij het verlichten van gewrichtspijn, met of zonder congestie, en reumatische pijn. De EMA erkent ook het traditionele gebruik van moerasspirea tegen lichte gewrichtspijn.

Anti-zweren

Moerasspirea heeft beschermende eigenschappen voor het maagslijmvlies en voorkomt de vorming van zweren.
In een eerste onderzoek uit 1980³Barnaulov & al laten zien dat het afkooksel van moerasspireabloemen de ulcerogene werking van fenylbutazon (ontstekingsremmende behandeling gebruikt bij de behandeling van artritis of reuma) op het maagslijmvlies van muizen en ratten vermindert. Het is ook effectief voor maagbeschadiging veroorzaakt door salicylzuur te voorkomen.
Uit hetzelfde onderzoek blijkt ook dat het afkooksel van moerasspirea de genezing bevordert van chronische zweren op de magen van ratten die eerder met 70% ethanol waren geïnjecteerd.
In 2002 een in vivo onderzoek⁴ bevestigde dat moerasspirea-extracten de door aspirine geïnduceerde zweren aanzienlijk verminderden.
Moerasspirea voorkomt dus de vorming van zweren, en als ze al aanwezig zijn, ook bevordert de genezing.

Deze ingrediënten voor drainage en gewrichtscomfort zul je ook lekker vinden:

• Pilosella: Bevordert de renale eliminatie.
• Orthosiphon: Helpt overtollig water te elimineren.
• Heermoes (Equisetum arvense): Ondersteunt de gezondheid van de gewrichten.
• Kurkuma (Curcuma longa): Heeft ontstekingsremmende eigenschappen.
• Spirulina: Rijk aan voedingsstoffen die gunstig zijn voor de gewrichten.

Dosering

De gemiddelde dagelijkse dosering moerasspirea is afhankelijk van de toedieningsvorm:

• Als aftreksel van gedroogde bloemen: 1 tot 2 eetlepels (2,5 g tot 5 g) per 250 ml kokend water, 2 tot 3 keer per dag te drinken.
• Capsules met droog extract: 400 tot 600 mg, driemaal daags bij de maaltijd.
• Ampullen: drie ampullen per dag tijdens de maaltijden
• Moedertinctuur: 6 tot 12 ml per dag, in 2 tot 3 doses.

Bijwerkingen en contra-indicaties

Er zijn zeer weinig bijwerkingen van moerasspirea als het in de aanbevolen hoeveelheden wordt ingenomen. In zeldzame gevallen kan er echter buikpijn of misselijkheid worden gevoeld.
Bij gebrek aan voldoende gegevens over dit onderwerp wordt het gebruik van moerasspirea niet aanbevolen voor zwangere vrouwen en vrouwen die borstvoeding geven.
Mensen die allergisch of intolerant zijn voor aspirine moeten het gebruik van moerasspirea vermijden.

Referenties:

1. Katanić J, Boroja T, Mihailović V, et al. In vitro en in vivo beoordeling van moerasspirea (Filipendula ulmaria) als ontstekingsremmend middel. J Ethnopharmacol. 2016;193:627-636. doi:10.1016/j.jep.2016.10.015
2. Samardžić S, Arsenijević J, Božić D, Milenković M, Tešević V, Maksimović Z. Antioxidant, ontstekingsremmende en gastroprotectieve activiteit van Filipendula ulmaria (L.) Maxim. en Filipendula vulgaris Moench. J Ethnopharmacol. 2018;213:132-137. doi:10.1016/j.jep.2017.11.013
3. Barnaulov OD, Denisenko PP. Anti-maagzweerwerking van een afkooksel van de bloemen van het dropwort, Filipendula ulmaria (L.) Maxim]. Farmakol Toxikol. 1980;43(6):700-705.
4. Gorbacheva, A.V., Aksinenko, S.G., Zelenskaja, K.L., Nesterova, Iu V. En Pashinkii, V.G., 2002, Anti-ulcerogene eigenschappen van infusie uit het bovengrondse deel van Filipendula ulmaria (L.) Maxim. 2002. Vol. 38, blz. 114–119.