Koper

Laten we de rol van koper, een essentieel sporenelement, de aanbevolen voedingsinname en de medische indicaties ontdekken.

Oorsprong

In het periodiek systeem der elementen heeft koper het atoomnummer 29, symbool Cu. Het is een element uit groep 11 en periode 4 en behoort net als zilver en goud tot de metaalfamilie.
Het menselijk lichaam bevat sporen van koper (tussen 100 mg en 150 mg in totaal), gelegen in de celkern, het cytoplasma en de mytochondria. De zeer lage concentratie in het lichaam en onze zeer lage dagelijkse behoeften verdienen het zijn naamsporenelement, hoewel zijn rol van cruciaal belang is.
Dit rode metaal wordt al sinds de oudheid gebruikt om ziekten en infecties bij de Grieken, Egyptenaren en Azteken te bestrijden, infecties te behandelen en ziekten te voorkomen. Vervolgens maakten ze preparaten op koperbasis om keelpijn of huiduitslag te behandelen.
Pas vanaf de 19e eeuw, toen de relatie tussen ziekteverwekkers en ziekten werd onderzocht, raakten wetenschappers geïnteresseerd in de antibacteriële eigenschappen van koper.
In maart 2008 keurde de Amerikaanse Environmental Protection Agency (EPA) koper en zijn legeringen goedantibacteriële middelen die in staat zijn de verspreiding van bepaalde potentieel dodelijke bacteriën tegen te gaan.
In hoge doses is koper giftig en giftig. Daarom mag voedsel niet in koperen containers worden bewaard.

Voedselbronnen

Koper is in sporenhoeveelheden aanwezig in alle voedingsmiddelen. Sommige bevatten echter grotere hoeveelheden, zoals kalfslever (20 mg/100 g), lamslever (8,5 mg/100 g), biergist (5,3 mg/100 g), cacao (2,7 mg/100 g), oliehoudende zaden zoals cashewnoten (2 mg/100 g) en paranoten (1,75 mg/100 g). mg/100 g), zeevruchten en vooral maagdenpalm (1,7 mg/100 g), krab, krab en oesters (1,5 mg/100 g), wulken (1,3 mg/100 g) en garnalen (0,8 mg/100 g).
Koper wordt ook in interessante hoeveelheden aangetroffen in peulvruchten zoals witte en rode bonen, linzen, kikkererwten (gemiddeld 0,25 mg/100 g) en volle granen.

Voordelen en deugden

In het lichaam is koper het bestanddeel van verschillende enzymen, die betrokken zijn bij het metabolisme van koolhydraten, lipiden en ijzer.
Het wordt ook gebruikt voor productie van hemoglobine, neemt deel aan de immuunafweer en de productie van melanine.
Koper is ook betrokken bij de groei en het onderhoud van bot- en kraakbeenmassa. Tenslotte heeft koper een antioxiderende rol, wat het interessant maakt voor strijd tegen vroegtijdige veroudering van cellen.
Als supplement wordt koper gebruikt bij oligotherapie voor de behandeling van koorts- en griepachtige aandoeningen, reumatische ontstekingen en artrose. Het kan ook geïndiceerd zijn bij ijzertekort.

Dosering

De aanbevolen inname van koper bedraagt 1 mg/dag voor vrouwen en 1,3 mg/dag voor mannen en wordt voor atleten verhoogd met 0,5 mg tot 1 mg per dag. De veiligheidslimietdosis is door de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid vastgesteld op 5 mg/dag voor een volwassen man.

Het sporenelement koper wordt meestal aangetroffen in de vorm van een vloeibare oplossing, die op een lege maag moet worden ingenomen, vóór de maaltijd. Over het algemeen wordt aanbevolen om koperkuren gedurende twee tot drie maanden te volgen, waarbij de dosis van 1,25 mg per dag niet wordt overschreden.

Bijwerkingen en contra-indicaties

Omdat de absorptie van koper rechtstreeks verband houdt met die van zink en die van ijzer, kan een zeer hoge inname van ijzer of zink (gekoppeld aan medicijnsupplementen) de absorptie van koper verminderen.
Alcohol en vitamine C kunnen ook de assimilatie ervan verstoren.

Overmatige koperinname gedurende een langere periode zou het ontstaan ​​van neurodegeneratieve ziekten zoals de ziekte van Alzheimer of Parkinson kunnen bevorderen.